|
هميشه فكر مي كردم آدمها هر چي دروغگو باشند،،،چشمهاشون اونا رو رسوا ميكنه
ولي حالا ميبينم اون جفت چشمهايي كه خيلي ها را ذره ذره آب مي كنه خيلي چيزا را تو خودشون پنهون ميكنند
اون قديم قديما وقتي يكي ميگفت دوست دارم تا بنا گوش قرمز ميشد از شرم و حياش
ولي حالا دوست دارم اين روزا مد شده هركي اونو نگه ميگن از دنيا خيلي عقبه!
يه وقت يكي ميگفت عاشق شده تا سر مرگ ميرفت تا به عشقش برسه
ولي اين روزا تا ميگن عاشقيم اون يكي ميگه منم عاشقتم
اگه يه روز بهم نرسيديم خب ما كه مقصر نيستيم تقدير اين طوري بود به همين راحتي
...
اصلا حاضر نميشه به خودش زحمت بده ...داره به يكي ميگه دوست دارم هنوز گوشي را نذاشته
به اون يكي ميگه سلام عزيزم خوبي؟
دنيا نامردي شده، خيلي ها اين وسط قرباني ميشن، دلهاي زيادي له ميشه، اشكاي زيادي ريخته ميشه،
ولي هيچكي هيچ كار نميكنه، ميگن دنيا نامرده و گرنه ما كه آخر مردو نگيم!!!
الان خيلي ها ميگن تا بوده همين بوده ولي به خدا اين طوري نبود ما خودمون كرديم
به خدا ديگه نميشه به كسي بگي دوسش داري حرمت اين كلمه خيلي وقته از بين رفته
......
هنوزم ميشه عاشق شد و از ستاره مايوس نشد؟
واقعا ميشه؟
نمیدونم شما بگید....
............................................. | 
جمعه بیستم آذر 1388
